Duchowieństwo - Strona parafialna

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia
w Krypnie
Przejdź do treści

Duchowieństwo

Proboszcz: ks. kan. mgr Grzegorz Bołtruczuk,  Dziekan Dekanatu Knyszyn

Wikariusze: ks. mgr Rafał Danilczuk
                ks. mgr Adam Mariański



Duchowieństwo i jego działalność


 Życie takiej społeczności, jaką jest parafia, opiera się na działalności pasterzy, którzy żyją w tej społeczności, razem przeżywają trudności i problemy, cieszą się ze wspólnych sukcesów. Księża przychodzący na daną placówkę zostawiają tu część siebie, swoje zdolności, talenty, aby ubogacić duchowo społeczność, w której przyszło im żyć. Wnoszą swój wkład nie tylko w duchowy rozwój powierzonej parafii, ale dbają też o jej stronę materialną, wygląd kościoła, cmentarza, budynków parafialnych ( plebanii, zabudowań gospodarczych). Pełnią oni służbę sprawując sakramenty, Eucharystię, jednają ludzi z Bogiem, jednym słowem - towarzyszą powierzonym sobie ludziom od ich przyjścia na świat, poprzez I Komunię Świętą, Bierzmowanie, wybory drogi życiowej (małżeństwo, kapłaństwo, stan zakonny). Towarzyszą im również w trudnościach codziennego życia, nieszczęściach, chorobie, wspierając, pocieszając, dodając odwagi do dalszego życia i pracy. Towarzyszą również w ostatniej drodze, jaką odbywają powierzeni im ludzie, prowadzą ich z domu, zatrzymują się w świątyni, odprowadzają na cmentarz - miejsce spoczynku ich utrudzonego, a często schorowanego ciała.

Przez długie lata, gdy Krypno stanowiło filię kościoła knyszyńskiego obsługę duszpasterską prowadzili proboszczowie knyszyńscy. Samodzielna parafia, która istnieje od 1905 r. nie ma zbyt długiej listy kapłanów. Pierwszym proboszczem nowo powstałej parafii został ksiądz Bolesław Leszczyński (1905-1907) mianowany na placówkę przez księdza biskupa wileńskiego Edwarda Roppa. Pracował tu krótko, ale był organizatorem nowej parafii. Założył oddzielne księgi metryczne, a w 1905 r. obejmując parafię spisał inwentarz kościoła.

Drugim proboszczem w parafii Krypno został ksiądz Julian Żukowski (1907-1914), który zajął się budową nowych organów. Wykonał je około 1910 r. Bolesław Dołbniak z Łomży. Zostały one wykonane w stylu neoklasycznym o trójdzielnym prospekcie polichromowanym, z częścią środkową nieco wysuniętą, wyższą zwieńczoną trójkątnym frontonem z oprofilowanym tympanonem. Organy są drewniane, piszczałkowe, 15 - głosowe.

Kolejnym proboszczem w tej parafii został ksiądz Paweł Grzybowski (1914-1919). Pasterzował on w trudnym czasie I wojny światowej. W roku 1915 przechodził tędy front. Na skutek walk kościół odniósł znaczne straty: została zniszczona wieża, częściowo uszkodzeniu uległy ściany, stolarka oraz organy. Rozkradziono wyposażenie kościoła: obraz Św. Katarzyny oraz dzwony. Ciężar odbudowy, remontu spadł na księdza proboszcza Grzybowskiego, który rozpoczął prace remontowe.

Dalszą prace przy odbudowie ze zniszczeń wojennych kontynuowali przez krótki czas ksiądz proboszcz Wiktor Szyłkiewicz (1919-1920), a po nim ksiądz proboszcz Stefan Romanowski (1920-1927), który zakończył odbudowę i remonty kościoła, zabudowań plebanijnych, gospodarczych oraz całego otoczenia kościelnego.

Od 1927 do 1928 r. proboszczem w Krypnie był ksiądz Jan Kuźmiński, który pracował w tej parafii dość krótko, stąd też trudno jest cokolwiek o nim napisać poza tym, że służył wiernym przez posługę sakramentalną, duszpasterstwo i katechizację.

Kolejnym proboszczem został ksiądz Bonifacy Oleszczuk (1928-1934). Dzięki jego staraniom w 1931 r. został odnowiony obraz Madonny z Dzieciątkiem z ołtarza głównego. Prace wykonano metodą amatorską. Dotyczyły one głównie tła, które po zagruntowaniu pomalowano farbą klejową.

Ważną postacią w życiu parafii krypniańskiej była osoba księdza proboszcza Antoniego Walentynowicza (1934-1944), który wprowadził istotne zmiany w otoczeniu kościoła. Powiększył on i ogrodził murem cmentarz kościelny, wybudował zewnętrzną kaplicę na szczytowej ścianie kościoła, a także siedem kaplic wyznaczających „Drogi Matki Boskiej Bolesnej". Jest on także autorem opracowań pt.: „Krypno i Kościół Krypniański" oraz „Krypniański obraz Najświętszej Maryj i Panny „Pocieszenia"- łaskami słynący". Zredagował też specjalną książeczkę, którą posługują się ludzie biorący udział w obchodzeniu dróżek Matki Boskiej Bolesnej. Nosi ona tytuł „Droga Matki Boskiej Bolesnej, czyli stacje Siedmiu Boleści Najświętszej Maryj i Panny w Krypnie". Książeczka została wydana drukiem w 1938 r., ale teksty, które zawiera są o wiele wcześniejsze. Na uwagę zasługuje również jego poświęcenie w pracy duszpasterskiej oraz troska o rozwój kultu Maryjnego w Krypnie. Zginął tragicznie, trafiony odłamkiem pocisku artyleryjskiego podczas frontu dnia 05.08.1944 r.

Po wojnie proboszczem w Krypnie mianowano księdza Edwarda Godlewskiego (1944-1956). To on dźwigał ciężar odbudowy kościoła, który w czasie II wojny światowej poniósł dotkliwe straty, zwłaszcza podczas walk latem 1944 r., gdy znalazł się na linii frontu. Tuż po wojnie i w początkach lat 50-tych odbudował on kościół, budynki plebanijne, wyremontował kapliczki, ogrodzenie cmentarza kościelnego, do kościoła wykonano nowe ławki i konfesjonały. Ksiądz Godlewski zatroszczył się również o obrazy do kapliczek Matki Boskiej Bolesnej, które zastąpiły zniszczone w czasie wojny obrazy z lat 30-tych.

Kolejnym bardzo zasłużonym dla parafii Krypno proboszczem był ksiądz Jan Trochim (1956-1984). Zanim został proboszczem w Krypnie był misjonarzem diecezjalnym, co przyczyniło się do prześladowania go w czasach stalinowskich i późniejszych. Był też kilka razy aresztowany i przesłuchiwany w Białymstoku oraz przez dwa lata więziony we Wronkach. Do roku 1956 przebywał przy Kurii biskupiej, mieszkając jako rezydent w parafii Parnej w Białymstoku. W tymże roku, po wielu wcześniejszych nieudanych próbach przydzielenia go do jakiś parafii, podejmowanych przez biskupa, władze państwowe pozwoliły na objęcie przez księdza Trochima oddalonej od Białegostoku parafii w Krypnie. Pracował w tej parafii 28 lat. Za jego czasów zostały wykonane w Kościele znaczące prace konserwatorskie i modernizacyjne. Kościół został również zelektryfikowany i zradiofonizowany. Została wykonana też nowa polichromia. W 1959 r. oddano do użytku nowe dzwony. Dotychczasowe, sprowadzone prawdopodobnie z ziem odzyskanych tuż po wojnie przez księdza Edwarda Godlewskiego, oddano do kaplicy we wsi Góra i do kościoła parafialnego w Krośnie. W roku 1960 w kościele zainstalowano ogrzewanie. Przeprowadzono też z inicjatywy księdza proboszcza konserwację obrazu Matki Bożej Pocieszenia. Wykonał to w 1961 roku Konstanty Tiunin.

W latach 70-tych zmienia się wystrój Kościoła na skutek postanowień Soboru Watykańskiego II. Został ustawiony tzw. ołtarz soborowy i chrzcielnica. Zostały też wykonane nowe ławki dla wiernych oraz nowe konfesjonały. W 1975 r. przeprowadzono remont kaplicy Matki Bożej Różańcowej, która potem została poświęcona Świętemu Maksymilianowi Kolbemu. W tym czasie została też wymieniona instalacja nagłaśniająca, odnowiona elewacja Kościoła i rozbudowana plebania. Ksiądz Jan Trochim rozpoczął również prace remontowe, konserwatorskie i inwestycyjne w ramach przygotowań do koronacji obrazu Matki Bożej Krypniańskiej, planowanej na rok 1985. Niestety złożony ciężką choroba nie mógł prowadzić tych przygotowań. W związku z tym administrator apostolski archidiecezji w Białymstoku bp Edward Kisiel w czerwcu 1984 r. mianował księdza Jerzego Raczkowskiego wikariuszem tejże parafii, zlecając mu prace przygotowawcze do koronacji. Ksiądz Trochim nie doczekał dnia koronacji. Zmarł 20 XI 1984 r. i został pochowany na cmentarzu w Krypnie.

Po śmierci księdza Jana Trochima Biskup Ordynariusz proboszczem w Krypnie mianował księdza kanonika Henryka Hołubowskiego (1985-1991) zobowiązując, aby przygotowania parafii do uroczystości koronacyjnych przebiegały według ustalonego planu. Dotychczasowy administrator parafii ksiądz Jerzy Raczkowski został odwołany i mianowany proboszczem w Hołodolinie.

Ksiądz Hołubowski zakończył przygotowania do koronacji obrazu Matki Bożej Krypniańskiej. W czasie Mszy świętej, po nałożeniu koron na skronie Jezusa i Jego Matki, ksiądz Henryk Hołubowski jako proboszcz i kustosz Sanktuarium dokonał aktu ślubowania i zawierzenia Matce Bożej Pocieszenia. Pracował on do 1991 r. a następnie przeszedł na proboszcza i dziekana do Dąbrowy Białostockiej. Do Krypna na proboszcza został mianowany ksiądz Stanisław Gniedziejko (1991 – 1998). W latach 1998 - 2013 proboszczem był ks. Szczepan Zagórski. Od 2013 roku proboszczem jest ks. Grzegorz Bołtruczuk.

W życiu parafii uczestniczą nie tylko księża proboszczowie, ale także swój często znaczny udział mają księża wikariusze i prefekci. Na początku istnienia parafii Krypno, jako samodzielnej placówki, zarówno w Knyszynie jak i w Krypnie pracowali sami tylko proboszczowie. Z czasem nastąpił rozwój parafii, przybywało księży w diecezji, a parafia Krypno, która po podziale liczyła 5909 ludzi, wymagała już drugiego księdza

Pierwszy wikariusz do parafii w Krypnie został przydzielony w 1922 r. i był nim ksiądz Jan Urbanowicz. Przebywał on tu tylko przez rok. Również od 1922 r. w parafii krypniańskiej mieszkał prefekt knyszyński, ksiądz Henryk Wojewódzki. Ksiądz Wojewódzki od 1935 r. był już na emeryturze, miał swój własny domek z ogródkiem blisko Kościoła. Zmarł on 3 IX 1955 r. w wieku 84 lat. Został pochowany na cmentarzu w Krypnie.

W Księgach Metrycznych znajdujących się w Archiwum parafialnym w Krypnie od roku 1923 do 1934 nie ma innych podpisów oprócz ówczesnych proboszczów i księdza Henryka Wojewódzkiego, stąd można wnioskować, że w tym okresie nie było innych wikariuszy pracujących w tej parafii.

W 1934 r. zostaje przydzielony do parafii w Krypnie ksiądz Stanisław Sieczka (1934-1936), a po nim ksiądz Władysław Jasicki (1936-1938). Kolejnym wikariuszem tej parafii został ksiądz Józef Cyrankiewicz (1938-1939). W czasie wojny tj. od 1939 do 1944 r. wikarym był ksiądz Adam Bakura. Pełnił on także obowiązki proboszcza pod nieobecność właściwego proboszcza - księdza Walentynowicza, którego wojna zastała w Wilnie. W tym czasie przebywał też krótko w parafii Krypno ksiądz Kazimierz Cyganek, który przeniósł się do Krypna, aby uchronić się od przymusowego wyrębu puszczy knyszyńskiej. Po powrocie do Krypna księdza Antoniego Walentynowicza, ksiądz Cyganek za wolą księdza dziekana i zgodą księdza Bryxa - proboszcza knyszyńskiego, przeniósł się do Knyszyna na miejsce zamordowanego księdza Edwarda Junga..

Jeszcze w czasie okupacji niemieckiej wikariuszem w parafii Krypno został mianowany ksiądz Jan Wysocki (1944-1945).Po nim byli kolejno: ks. Jan Maliszewski (1945-1946), ks. Henryk Brzozowski (1946-1948), ks. Stanisław Jasiński (1948-1949), ks. Czesław Łogutko (1949-1951),ks. Augustyn Flejszer (1951-1954).

Do 1952 r. w parafii krypniańskiej oprócz proboszcza pracował tylko jeden wikary. W tym roku został mianowany wikarym w Krypnie, neoprezbiter ksiądz Kazimierz Kułakowski (1952-1953), późniejszy wykładowca teologii moralnej w Wyższym Seminarium Duchownym w Białymstoku. Od tego czasu w Krypnie pracowało dwóch, a nawet trzech wikarych i proboszcz.

Wikariusze, którzy pracowali w parafii: ks. Zenon Wołosewicz (1953-1957), ks. Stanisław Sosnowski (1956-1957), ks. Antoni Szumowski (1955-1956), ks. Tadeusz Kalinowski (19 56-1957) ks. Józef Budzik (1957-1958), ks. Bolesław Olszewski (1957-1963), ks. Józef Skuza (1958-1960), ks. Czesław Czerwiński (1960-1962), ks. Bronisław Poźniak (1960-1964), ks. Marian Zalesko (1962-1966), ks. Antoni Zimoch (1963-1967), ks. Władysław Kulikowski (1964-1973), ks. Ryszard Winkiewicz (1966-1971), ks. Antoni Szumowski (1967-1976), ks. Tadeusz Horosz (1972-1979), ks. Eugeniusz Świsłocki (1974-1977), ks. Edward Stupak (1976-1978), ks. Jan Bykuć (1978), ks. Jan Popławski (1978-1981), ks. Stanisław Gudel (1979-1986), ks. Andrzej Sadowski (1981-1984), ks. Jerzy Raczkowski (czerwiec 1984-grudzień 1984), ks. Tadeusz Malinowski (1984-1987), ks. Roman Balunowski (1986-1989), ks. Dariusz Grelecki (1987-1990), ks. Jacek Tomkiel (1989-1990), ks. Henryk Miron (1990-1994), ks. Tadeusz Zadykowicz, ks. Antoni Kretowicz (1990-1992), ks. Wiesław Szanciło, ks. Józef Jaroma, ks. Bronisław Wonsowski, ks . Krzysztof Chajter, ks. Wojciech Popławski, ks. Józef Bach, ks. Antoni Skutnik, ks. Włodzimierz Prawdziwy, ks. Adam Sokołowski, ks. Józef Chitruk, ks. Cezary Gejdel, ks. Łukasz Laszuk (2011-2015), ks. Michał Skowroński (2012-2014), ks. Tomasz Łapiak (2014-2017), ks. Paweł Sauć (2015-2019), ks. Rafał Danilczuk (od 2017), ks. Adam Mariański (od 2019).
Wróć do spisu treści