ks. kan. mgr Grzegorz Bołtruczuk

Proboszcz, Dziekan Dekanatu Knyszyn

tel. 600 105 013

ks. mgr Adam Mariański

Wikariusz

tel. 660 070 823

ks. mgr Paweł Żukiewicz

Wikariusz

tel. 600 069 985


Proboszczowie i administratorzy w Krypnie

Krypno

ur.

zm.

miejsce pochówku

prezb.

1.

ks. Bolesław Leszczyński

1905-1907

1871

1950

Derewno (BLR)

1894

2.

ks. Julian Żukowski

1907-1909

1868

1921

1892

3.

ks. Henryk Wojewódzki 

1909-1910

1872

1955

Krypno

1895

4.

ks. Paweł Grzybowski 

1910-1919

1874

1932

Białystok -cm. przy ul. Grzybowskiego 

1905

5.

ks. Wiktor Szyłkiewicz

1919-1920

1881

1939

Bydgoszcz-Wzgórze Wolności

1906

6.

ks. Stefan Romanowski

1920-1927

1871

1943

Szemetowszczyzna (BLR)

1896

7.

ks. Jan Kuźmiński

1927-1927

1873

1947

Šiaulėnai (LT) - Szawlany

1901

8.

ks. Bonifacy Oleszczuk

1927-1933

1887

1946

Korycin

1909

9.

ks. Antoni Walentynowicz

1933-1944

1873

1944

Krypno 

1898

10.

ks. Edward Godlewski

1944-1956

1901

1987

Warszawa - cm. Pyry - ul. Farbiarska

1932

11.

ks. Jan Trochim

1956-1984

1909

1984

Krypno

1934

12.

ks. Jerzy Raczkowski

1984-1985

1942

2010

Białystok – cm. Farny

1975

13.

ks. Henryk Hołubowski

1985-1991

1927

2012

Sidra

1954

14.

ks. Stanisław Gniedziejko

1991-1998

1950

-

-

1974

15.

ks. Szczepan Zagórski

1998-2013

1957

2013

Krypno

1982

16. 

ks. Grzegorz Bołtruczuk

2013-

1964

-

-

1990

Wikariusze, prefekci, rezydenci w Krypnie

Krypno

ur.

zm.

miejsce pochówku

prezb.

1.

ks. Henryk Wojewódzki

1922-1955

1872

1955

Krypno

1895

2.

ks. Jan Urbanowicz

1922-1923

1895

1943

zamord. -  Brześć (BLR)

1919

3.

Ks. Stefan Sieczka

1934-1935

1905

1976

Lipniszki (BLR)

1934

4.

ks. Piotr Wojno-Orański

1935-1935

1904

1944

Holszany (BLR)

1932

5.

ks. Władysław Jasicki

1936-1937

1905

1942

zamord. - Kasuta (BLR)

1928

6.

ks. Józef Cyrankiewicz

1937-1939

1881

1962

Drogosze (archidiec. warmińska)

1908

7.

ks. Adam Bakura

1939-1944

1909

1993

Gowarczów (diec. radomska)

1937

8.

ks. Kazimierz Cyganek

1940-1941

1903

1989

Zadroże (diec. sosnowiecka)

1934

9.

ks. Jan Wysocki

1943-1945

1908

1996

Knyszyn

1934

10.

ks. Józef Maliszewski

1945-1946

1910

1996

Olsztyn- cm. ul. Poprzeczna (archidiec. warmińska)

1940

11.

ks. Henryk Józef Brzozowski

1946-1947

1917

1979

Białystok-cm. W. Świętych

1946

12.

ks. Stanisław Jasiński

1947-1949

1919

2016

Łódź-cm. św. Anny (archidiec. łódzka)

1947

13.

ks. Czesław Łogutko

1949-1951

1921

1994

Karakule

1949

14.

ks. Augustyn Flejszer

1951-1954

1919

1992

Kętrzyn (archidiec. warmińska)

1948

15. 

ks. Kazimierz Kułakowski

1952-1953

1926

1997

Bielsk Podlaski (diec. drohiczyńska)

1952

16.

ks. Zenon Wołosewicz

1953-1957

1924

2017

Niewodnica Kościelna

1953

17.

ks. Tadeusz Kalinowski

1956-1957

1927

2003

Sokółka

1954

18.

ks. Józef Budzik

1957-1958

1918

1985

Turośń Kościelna

1950

19.

ks. Bolesław Olszewski

1957-1960

1905

1987

Sidra

1949

20.

ks. Józef Skuza

1958-1960

1912

2005

Białystok-cm. W. Świętych

1947

21.

ks. Czesław Czerwiński

1960-1962

1923

1985

Jałówka (przy kościele)

1952

22. 

ks. Bronisław Poźniak

1960-1964

1924

1992

Sokolany

1952

23.

ks. Piotr Wasiucionek

1962-1962

1908

1978

Sokółka

1934

24.

ks. Adam Niewiarowski

1962-1962

1926

2011

Białystok-cm. W. Świętych

1953

25.

ks. Marian Zalesko

1962-1966

1934

-

-

1961

26.

ks. Antoni Zimnoch

1963-1967

1927

1985

Uhowo

1954

27.

ks. Władysław Kulikowski

1964-1973

1937

2004

Sokolany (przy kościele)

1961

28.

ks. Ryszard Winkiewicz

1966-1971

1942

-

-

1966

29.

ks. Antoni Szumowski

1967-1976

1927

2001

Sokółka

1955

30.

ks. Tadeusz Horosz

1972-1979

1938

-

-

1969

31.

ks. Eugeniusz Świsłocki

1974-1977

1927

1987

Krosno (przy kościele)

1958

32.

ks. Edward Stupak

1976-1978

1951

-

-

1975

33.

ks. Jan Bykuć

1978-1978

1953

-

-

1978

34.

ks. Jan Popławski

1978-1981

1943

-

-

1973

35.

ks. Stanisław Gudel

1979-1986

1948

-

-

1975

36.

ks. Andrzej Sadowski syn A.

1981-1984

1955

-

-

1981

37.

ks. Tadeusz Malinowski

1984-1987

1956

-

-

1981

38. 

ks. Roman Balunowski

1986-1989

1961

-

-

1986

39.

ks. Dariusz Grelecki

1987-1990

1962

-

-

1987

40.

ks. Jacek Tomkiel

1989-1990

1961

-

-

1986

41.

ks. Antoni Kretowicz

1990-1992

1955

-

-

1987

42.

ks. Henryk Miron

1990-1994

1956

2015

Mońki (przy kościele św. br. Alberta)

1982

43.

ks. Wiesław Szanciło

1992-1994

1967

-

-

1992

44.

ks. Józef Jaroma

1994-2000

1939

-

-

1963

45.

ks. Tadeusz Zadykowicz

1994-1995

1968

-

-

1994

46.

ks. Bronisław Wonsowski

1995-1998

1970

2021

Zabłudów

1995

47. 

ks. Krzysztof Chajter

1998-1999

1973

-

-

1998

48.

ks. Wojciech Popławski

1999-2001

1959

-

-

1988

49.

ks. Józef Bach

2000-2003

1971

-

-

2000

50.

ks. Antoni Skutnik

2001-2003

1951

-

-

1978

51.

ks. Stanisław Chomutnik

2002-2004

1946

2015

Sokółka

1972

52.

ks. Włodzimierz Prawdziwy

2003-2004

1971

2006

Supraśl

2002

53.

ks. Adam Sokołowski

2004-2011

1956

-

-

1982

54.

ks. Józef Chitruk

2004-2009

1969

-

-

1996

55.

ks. Cezary Gejdel

2009-2012

1982

-

-

2009

56.

ks. Łukasz Laszuk

2011-2015

1986

-

-

2011

57.

ks. Michał Skowroński

2012-2014

1984

-

-

2009

58.

ks. Leszek Torebko

2012-2019

1940

2019

Krypno

1965

59.

ks. Tomasz Łapiak

2014-2017

1989

-

-

2014

60.

ks. Paweł Sauć

2015-2019

1985

-

-

2011

61.

ks. Rafał Danilczuk

2017-2020

1992

-

-

2017

62.

ks. Adam Mariański 

2019-

1992

-

-

2019

63. 

ks. Paweł Żukiewicz

2020-

1995

-

-

2020

Duchowieństwo i jego działalność

Życie takiej społeczności, jaką jest parafia, opiera się na działalności pasterzy, którzy żyją w tej społeczności. Księża przychodzący na daną placówkę zostawiają tu część siebie, swoje zdolności, talenty, aby ubogacić duchowo społeczność, w której przyszło im żyć. Wnoszą swój wkład nie tylko w duchowy rozwój powierzonej parafii, ale dbają też o jej stronę materialną, wygląd kościoła, cmentarza, budynków parafialnych ( plebanii, zabudowań gospodarczych). Pełnią oni służbę sprawując sakramenty, Eucharystię, jednają ludzi z Bogiem, jednym słowem - towarzyszą powierzonym sobie ludziom od ich przyjścia na świat, poprzez I Komunię Świętą, Bierzmowanie, wybory drogi życiowej (małżeństwo, kapłaństwo, stan zakonny). Towarzyszą im również w trudnościach codziennego życia, nieszczęściach, chorobie, wspierając, pocieszając, dodając odwagi do dalszego życia i pracy. Towarzyszą również w ostatniej drodze, jaką odbywają powierzeni im ludzie, prowadzą ich z domu, zatrzymują się w świątyni, odprowadzają na cmentarz - miejsce spoczynku ich utrudzonego, a często schorowanego ciała.

Przez długie lata, gdy Krypno stanowiło filię kościoła knyszyńskiego obsługę duszpasterską prowadzili proboszczowie knyszyńscy. Samodzielna parafia, która istnieje od 1905 r. nie ma zbyt długiej listy kapłanów. Pierwszym proboszczem nowo powstałej parafii został ksiądz Bolesław Leszczyński (1905-1907) mianowany na placówkę przez księdza biskupa wileńskiego Edwarda Roppa. Pracował tu krótko, ale był organizatorem nowej parafii. 

Drugim proboszczem w parafii Krypno został ksiądz Julian Żukowski (1907-1909), który przyszedł z Jasionówki. Dotychczasowy proboszcz ks. Bolesław Leszczyński poszedł na jego miejsce. Ks. Julian Żukowski również był krótko w parafii, bo jedynie dwa lata i następnie został skierowany do parafii Przemienienia Pańskiego w Wasilkowie. Następnie parafią przez rok (1909-1910) administrował ks. Henryk Wojewódzki, który w późniejszych latach wróci do Krypna na wiele dłuższy czas. W tym czasie w kościele pojawiły się organy. Wykonał je około 1910 r. Bolesław Dołbniak z Łomży. Zostały one wykonane w stylu neoklasycznym o trójdzielnym prospekcie polichromowanym, z częścią środkową nieco wysuniętą, wyższą zwieńczoną trójkątnym frontonem z oprofilowanym tympanonem. Organy są drewniane, piszczałkowe, 15 - głosowe.

Kolejnym proboszczem w tej parafii został wielki propagator harcerstwa wśród młodzieży ksiądz Paweł Grzybowski (1910-1919). Przychodząc do Krypna miał 36 lat i tylko 5 lat kapłaństwa. Pasterzował on w trudnym czasie I wojny światowej. W roku 1915 przechodził tędy front. Na skutek walk kościół odniósł znaczne straty: została zniszczona wieża, częściowo uszkodzeniu uległy ściany, stolarka oraz organy. Rozkradziono wyposażenie kościoła: obraz Św. Katarzyny oraz dzwony. Ciężar odbudowy, remontu spadł na księdza proboszcza Grzybowskiego. Przeprowadził remont kościoła i wybudował nową murowaną plebanię. w 1919 roku ks. Paweł Grzybowski zmienił placówkę. Zaczynał tworzyć parafię św. Andrzeja Boboli w Starosielcach, był jej pierwszym proboszczem. Tam również poznał się jako oddany kapłan. Niestety zginął tragicznie na obozie harcerskim 16.08.1932 roku w Rybnikach pod Białymstokiem.

Następnym proboszczem był Wiktor Szyłkiewicz (1919-1920), a po nim ksiądz proboszcz Stefan Romanowski (1920-1927), który zakończył odbudowę i remonty kościoła, zabudowań plebanijnych, gospodarczych oraz całego otoczenia kościelnego.

Kilka miesięcy w 1927 roku proboszczem w Krypnie był ksiądz Jan Kuźmiński, który przybył z parafii w Naczy. W listopadzie ksiądz Jan Kuźmiński został przeniesiony do Dowgieliszek. Ks Jonas Bagdonas, liewski kapłan, proboszcz w Saukotas i Šiaulėnai udzielił informacji, że właśnie w Šiaulėnai jest pochowany ks. Jan Kuźmiński, gdzie przed śmiercią posługiwał jako altarysta. 

Kolejnym proboszczem został ksiądz Bonifacy Oleszczuk (1928-1934). Dzięki jego staraniom w 1931 r. został odnowiony obraz Madonny z Dzieciątkiem z ołtarza głównego. Prace wykonano metodą amatorską. Dotyczyły one głównie tła, które po zagruntowaniu pomalowano farbą klejową.

Ważną postacią w życiu parafii krypniańskiej była osoba księdza proboszcza Antoniego Walentynowicza (1934-1944), który wprowadził istotne zmiany w otoczeniu kościoła. Powiększył on i ogrodził murem cmentarz kościelny, wybudował zewnętrzną kaplicę na szczytowej ścianie kościoła, a także siedem kaplic wyznaczających „Drogi Matki Boskiej Bolesnej". Jest on także autorem opracowań pt.: „Krypno i Kościół Krypniański" oraz „Krypniański obraz Najświętszej Maryj i Panny „Pocieszenia"- łaskami słynący". Zredagował też specjalną książeczkę, którą posługują się ludzie biorący udział w obchodzeniu dróżek Matki Boskiej Bolesnej. Nosi ona tytuł „Droga Matki Boskiej Bolesnej, czyli stacje Siedmiu Boleści Najświętszej Maryj i Panny w Krypnie". Książeczka została wydana drukiem w 1938 r., ale teksty, które zawiera są o wiele wcześniejsze. Na uwagę zasługuje również jego poświęcenie w pracy duszpasterskiej oraz troska o rozwój kultu Maryjnego w Krypnie. Zginął tragicznie, trafiony odłamkiem pocisku artyleryjskiego podczas frontu dnia 05.08.1944 r.

Po wojnie proboszczem w Krypnie mianowano księdza Edwarda Godlewskiego (1944-1956). To on dźwigał ciężar odbudowy kościoła, który w czasie II wojny światowej poniósł dotkliwe straty, zwłaszcza podczas walk latem 1944 r., gdy znalazł się na linii frontu. Tuż po wojnie i w początkach lat 50-tych odbudował on kościół, budynki plebanijne, wyremontował kapliczki, ogrodzenie cmentarza kościelnego, do kościoła wykonano nowe ławki i konfesjonały. Ksiądz Godlewski zatroszczył się również o obrazy do kapliczek Matki Boskiej Bolesnej, które zastąpiły zniszczone w czasie wojny obrazy z lat 30-tych.

Kolejnym bardzo zasłużonym dla parafii Krypno proboszczem był ksiądz Jan Trochim (1956-1984). Zanim został proboszczem w Krypnie był misjonarzem diecezjalnym, co przyczyniło się do prześladowania go w czasach stalinowskich i późniejszych. Był też kilka razy aresztowany i przesłuchiwany w Białymstoku oraz przez dwa lata więziony we Wronkach. Do roku 1956 przebywał przy Kurii biskupiej, mieszkając jako rezydent w parafii Parnej w Białymstoku. W tymże roku, po wielu wcześniejszych nieudanych próbach przydzielenia go do jakiś parafii, podejmowanych przez biskupa, władze państwowe pozwoliły na objęcie przez księdza Trochima oddalonej od Białegostoku parafii w Krypnie. Pracował w tej parafii 28 lat. Za jego czasów zostały wykonane w Kościele znaczące prace konserwatorskie i modernizacyjne. Kościół został również zelektryfikowany i zradiofonizowany. Została wykonana też nowa polichromia. W 1959 r. oddano do użytku nowe dzwony. Dotychczasowe, sprowadzone prawdopodobnie z ziem odzyskanych tuż po wojnie przez księdza Edwarda Godlewskiego, oddano do kaplicy we wsi Góra i do kościoła parafialnego w Krośnie. W roku 1960 w kościele zainstalowano ogrzewanie. Przeprowadzono też z inicjatywy księdza proboszcza konserwację obrazu Matki Bożej Pocieszenia. Wykonał to w 1961 roku Konstanty Tiunin.

W latach 70-tych zmienia się wystrój Kościoła na skutek postanowień Soboru Watykańskiego II. Został ustawiony tzw. ołtarz soborowy i chrzcielnica. Zostały też wykonane nowe ławki dla wiernych oraz nowe konfesjonały. W 1975 r. przeprowadzono remont kaplicy Matki Bożej Różańcowej, która potem została poświęcona Świętemu Maksymilianowi Kolbemu. W tym czasie została też wymieniona instalacja nagłaśniająca, odnowiona elewacja Kościoła i rozbudowana plebania. Ksiądz Jan Trochim rozpoczął również prace remontowe, konserwatorskie i inwestycyjne w ramach przygotowań do koronacji obrazu Matki Bożej Krypniańskiej, planowanej na rok 1985. Niestety złożony ciężką choroba nie mógł prowadzić tych przygotowań. Zmarł 20 XI 1984 r. i został pochowany na cmentarzu w Krypnie.

Po śmierci księdza Jana Trochima, administratorem parafii został ks. Jerzy Raczkowski, który na początku 1985 roku został mianowany proboszczem w Hołodolnie. Biskup wyznaczył na proboszcza ks. Henryka Hołubowskiego (1985-1991) zobowiązując, aby przygotowania parafii do uroczystości koronacyjnych.

Ksiądz Hołubowski zakończył przygotowania do koronacji obrazu Matki Bożej Krypniańskiej. W czasie Mszy świętej, po nałożeniu koron na skronie Jezusa i Jego Matki, ksiądz Henryk Hołubowski jako proboszcz i kustosz Sanktuarium dokonał aktu ślubowania i zawierzenia Matce Bożej Pocieszenia. Pracował on do 1991 r. a następnie przeszedł na proboszcza i dziekana do Dąbrowy Białostockiej. Do Krypna na proboszcza został mianowany ksiądz Stanisław Gniedziejko (1991 – 1998). W latach 1998 - 2013 proboszczem był ks. Szczepan Zagórski. Zmarł nagle 20.04.2013 przy piecu, który obsługiwał. Od maja 2013 roku proboszczem jest ks. Grzegorz Bołtruczuk który przyszedł z parafii w Jaświłach.

W życiu parafii uczestniczą nie tylko księża proboszczowie, ale także swój często znaczny udział mają księża wikariusze i prefekci. Na początku istnienia parafii Krypno, jako samodzielnej placówki, zarówno w Knyszynie jak i w Krypnie pracowali sami tylko proboszczowie. Z czasem nastąpił rozwój parafii, przybywało księży w diecezji, a parafia Krypno, która po podziale liczyła 5909 ludzi, wymagała już drugiego księdza

Pierwszy wikariusz do parafii w Krypnie został przydzielony w 1922 r. i był nim ksiądz Jan Urbanowicz. Przebywał on tu tylko przez rok. Również od 1922 r. w Krypnie mieszkał ksiądz Henryk Wojewódzki. Od 1935 r. był na emeryturze, miał swój własny domek z ogródkiem blisko Kościoła. Zmarł 3 IX 1955 r. w wieku 84 lat. Został pochowany na cmentarzu w Krypnie.

W Księgach Metrycznych znajdujących się w Archiwum parafialnym w Krypnie od roku 1923 do 1934 nie ma innych podpisów oprócz ówczesnych proboszczów i księdza Henryka Wojewódzkiego, stąd można wnioskować, że w tym okresie nie było innych wikariuszy pracujących w tej parafii.

W 1934 r. zostaje przydzielony do parafii w Krypnie ksiądz Stefan Sieczka (1934-1935), a po nim ksiądz Piotr Wojno - Orański (1935), następnie ks. Władysław Jasicki (1936-1937). Kolejnym wikariuszem tej parafii został ksiądz Józef Cyrankiewicz (1937-1939). W czasie wojny tj. od 1939 do 1944 r. wikarym był ksiądz Adam Bakura. Pełnił on także obowiązki proboszcza pod nieobecność właściwego proboszcza - księdza Walentynowicza, którego wojna zastała w Wilnie. W tym czasie przebywał też krótko w parafii Krypno ksiądz Kazimierz Cyganek, który przeniósł się do Krypna, aby uchronić się od przymusowego wyrębu puszczy knyszyńskiej. Po powrocie do Krypna księdza Antoniego Walentynowicza, ksiądz Cyganek za wolą księdza dziekana i zgodą księdza Bryxa - proboszcza knyszyńskiego, przeniósł się do Knyszyna na miejsce zamordowanego księdza Edwarda Junga, ks. Bakura pozostał w Krypnie.

Jeszcze w czasie okupacji niemieckiej wikariuszem w parafii Krypno został mianowany ksiądz Jan Wysocki (1943-1945). Po nim byli kolejno: ks. Józef Maliszewski (1945-1946), ks. Henryk Józef Brzozowski (1946-1947), ks. Stanisław Jasiński (1947-1949), ks. Czesław Łogutko (1949-1951), ks. Augustyn Flejszer (1951-1954).

Do 1952 r. w parafii krypniańskiej oprócz proboszcza pracował tylko jeden wikary. W tym roku został mianowany wikarym w Krypnie, neoprezbiter ksiądz Kazimierz Kułakowski (1952-1953), późniejszy wykładowca teologii moralnej w Wyższym Seminarium Duchownym w Białymstoku. Od tego czasu w Krypnie pracowało dwóch, a nawet trzech wikarych i proboszcz.